วันพุธที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2553

ขอให้ภูมิใจ...ถ้าเธอได้เป็นที่พักใจของใครสักคน‏

บางคนชอบตัดพ้อด้วยความน้อยใจว่า


"ตัวเราเป็นแค่เพื่อน ไหนจะสำคัญเท่าแฟน" หรือ

"เป็นแค่ที่พัก เวลาเขาไม่มีใครเท่านั้น"

ที่ที่เป็นความสุขในชีวิตคนเราจริงๆ

มีอยู่ไม่กี่ที่นักหรอก

ที่จริงเธอเป็น "ตั้งเพื่อนต่างหาก"...

หรือเป็นที่ตั้งที่สำคัญที่ทำให้เขาคลายทุกข์

เพราะคนอื่นให้เขาไม่ได้อย่างที่เธอให้นะ

ไม่งั้นเขาจะมาหาเธอทำไม

ทางออกในชีวิตคนเราเวลามีความทุกข์มักแตกต่างกัน

บางคนมีความทุกข์ เขาเลือกที่จะทำร้ายตนเอง

บางคนเลือกที่จะทำร้ายคนอื่น

ยกเว้นตัวเอง

เวลาที่ฉันเป็นทุกข์

ฉันจะทำอะไรก็ได้ให้จิตสำนึกรู้ว่า

ตอนนี้ฉันต้องรักตัวเอง

เพื่อไม่ให้ตัวเองรู้สึกแย่มากกว่าที่เป็นอยู่

ช่วงไหนที่ฉันสวยเลิศเชิดหยิ่ง

แต่งตัวดี ดูแลตัวเองดีผิดปกติ

แต่งหน้าสวยสดใส ผมเรียบเนี้ยบ

ใครๆ มักจะคิดว่าฉันกำลังมีความสุข

หรือมีความรัก...

ยกเว้นคนที่เป็นที่พักกายพักใจของฉัน

ไม่ว่าจะนานแค่ไหน แล้วมาเจอกัน

ถ้าสภาพฉันดูดีผิดปกติ เขาจะถามทันที

"เธอเป็นบ้าอีกแล้วเหรอ"

ถ้าเมื่อไหร่ฉันโทรม

หัวยุ่ง พุงป่อง สิวเขรอะ เป็นยายป้า แล้วมาเจอกัน

เขาจะถามฉันทันที "หายบ้าแล้วเหรอ"

จิตใจคนเป็นสิ่งซับซ้อนอย่างไม่น่าเชื่อ...

มันเป็นเหตุผลหนึ่ง

ที่ฉันจะไม่เล่นเกมเดาใจกับใครทั้งนั้น

หัวใจเป็นสิ่งลึกล้ำ

ถ้าอยากรู้ว่าใครอารมณ์ไหน คิดอะไร

ฉันถามเลย ไม่เดาให้เมื่อยหรอก

เพราะหัวใจไม่ใช่นิสัย

ถึงจะรู้กันได้ง่ายๆ

ถ้าช่วงไหนบ้านานผิดปกติ

เขาจะบอก

"มาหาฉันสิ เวลาฉันเหนื่อย ฉันจะไปหาเธอ

แต่ถ้าเธอเหนื่อย เธอมาหาฉันนะ"

พอมาเจอกัน ต่างคนต่างสนุกสนาน

ไม่นึกถึงปัญหาหรือความทุกข์เลย

เสร็จแล้วก็ห่างกันไปตามจังหวะชีวิต...

ถ้าเราต่างคนต่างยังสู้ไหว

เราจะไม่เจอกันเลยเป็นเดือน เป็นปี

ที่พักใจนี่ต้องไม่ใช่แฟนอย่างเด็ดขาด

เขาอาจจะเป็นเพศตรงข้ามที่เข้าใจกัน

คุ้นเคยสนิทสนม หรือเพศเดียวกันก็ได้

เป็นบุคคลที่อยู่นอกโลก นอกสังคม

เป็นคนนิรนามที่ไหน แต่เป็นคนยิ่งใหญ่สำหรับเรา

ฉันก็เป็นคนนิรนามทั่วไป

แต่ยิ่งใหญ่สำหรับเขาเหมือนกัน

เมื่อพักกายพักใจแล้ว

หลังจากนั้นพอเราออกมาเจอความจริง เราจะมีแรงสู้

ก็หายเหนื่อยทั้งกาย หายเพลียทั้งใจแล้วนี่

ถ้าเขาทำให้เธอหายเหนื่อยแล้ว

อย่าลืมดูแลรักษาคนสำคัญของเธอไว้

และขอให้รู้ว่า เธอเป็นคนโชคดี

เพราะยังมีใครอีกหลายคน

ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่า ที่ไหนดีสำหรับตัวเอง

"ถ้าเธอมีใครสักคน...

สำหรับพักกายพักใจเวลาเหนื่อยแล้ว

ก็อย่าลืมเปิดหัวใจให้คนอื่นมาพักกับเธอบ้าง"

วันอาทิตย์ที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

If tomorrow never comes



Show me the meaning of being lonely

So many words for the broken heart

It's hard to see in a crimson love

So hard to breathe

Walk with me, and maybe

Nights of light so soon become

Wild and free I could feel the sun

Your every wish will be done

They tell me..



Show me the meaning of being lonely

Is this the feeling I need to walk with

Tell me why I can't be there where you are

Theres something missing in my heart



Life goes on as it never ends

Eyes of stone observe the trends

They never say forever gave

Guilty roads to an endless love

There's no control

Are you with me now

Your every wish will be done

They tell me



Show me the meaning of being lonely

Is this the feeling I need to walk with

Tell me why I can't be there where you are

Theres something missing in my heart



Theres nowhere to run

I have no place to go

Surrender my hear, body and soul

How can it be you're asking me to feel

the things you never show



You are missing in my heart

Tell me why I can't be there where you are



Show me the meaning of being lonely

Is this the feeling I need to walk with

Tell me why I can't be there where you are

There is something missing in my heart

วันศุกร์ที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

How to : น้องแว่น Sexy





























































































































































































หากไม่เข้าใจก็ฝากเม้นไว้ได้น๊าคร่า
บ๊าย บ๊ายๆ

วันพุธที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

.......

A lot of stories happen everyday You could know what had happened yesterday How can you be sure what will happen tomorrow? Think of something you never say Are you waiting until the day? to say
 " I LOVE YOU "

แอบมีเขาอยู่ แต่ก็รักเธอ

วันพุธที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

ฉันขอยืนอยู่ตรงนี้

ฉันขอยืนอยู่ตรงนี้ที่ไม่ใกล้


คอยห่วงใยรักเธออยู่ห่าง-ห่าง

ตรงที่นี้ไม่มีเธอจึงอ้างว้าง

น้ำตาหล่นรินบ้างบางเวลา



ฉันขอยืนอยู่ตรงนี้ตรงที่เก่า

ที่ ที่ เงาแห่งความเหงาเฝ้าถามหา

เผื่อเธออยากหันกลับยามอ่อนล้า

คืนย้อนมาหนุนตักคนภักดี



ฉันขอยืนอยู่ตรงนี้ที่มองเห็น

โดยขอเป็นกำลังใจให้ที่นี่

แค่ได้รักเธอไกล-ไกลสักนาที

ความรานร้าวที่มีได้ผ่อนคลาย



ฉันขอยืนอยู่ตรงนี้ด้วยความหวัง

และจะยังรักต่อไปไม่ห่างหาย

รักของฉันนั้นเป็นดั่งเม็ดทราย

แม้คลื่นคลายเกลียวซัดยังมัดใจ



ฉันขอยืนอยู่ในส่วนที่เป็นฉัน

ไม่จำเป็นต้องผูกพันกันก็ได้

เธอก็อยู่ในโลกของเธอต่อไป

ไม่เรียกร้องสิทธิ์ใด ใด ให้กลับคืน



ฉันขอยืนอยู่ตรงนี้อย่างเจียมตัว

เพราะในหัวใจเธอมีใครอื่น

จะไม่ก้าวล่วงล้ำจนกล้ำกลืน

แค่ได้ยืนมองไกล-ไกล..พอใจแล้ว

 
 
 
 
โดย...jin
จากเวบ postsmiles

วันอังคารที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2553

วันพฤหัสบดีที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2553

วันพฤหัสบดีที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2553

ดวงปีนักษัตร์ ปีมะแม

ลักษณะเฉพาะ


เป็นศิลปิน โรแมนติก น่ารัก ช่างฝัน
ชอบทำอะไรแบบนุ่มนวลค่อยเป็นค่อยไป



จุดเด่น

ปีมะแม คือสัญลักษณ์แห่งความใจบุญตามราศีแบบจีน
มีทักษะและความรับผิดชอบสูง
ชื่นชอบความสมบูรณ์แบบ
และมักคาดหวังว่าผู้อื่นและตนเองจะไร้ที่ติ



จุดอ่อน

เมื่อผิดหวังจะโอดครวญ ไม่ค่อยรู้กาลเทศะ



คู่รักที่เหมาะสม

ปีเถาะ ปีกุน หรือปีมะเมีย



ผู้เกิดปีมะแมนั้นสง่างาม มีเสน่ห์ เป็นศิลปิน
มีพรสวรรค์ และรักธรรมชาติ
นอกจากนั้นยังมีความคิดสร้างสรรค์
มากกว่าบรรดาผู้เกิดปีอื่นๆ ความนุ่มนวล
มารยาทงดงาม และเสน่ห์ทำให้มีคนมาหลงรัก
และชื่นชอบมากมาย



ผู้เกิดปีนี้ไม่ค่อยมั่นใจ ต้องการความรัก
ความคุ้มครองตลอดเวลา ไม่ชอบเผชิญหน้า
ไม่ชอบตัดสินใจเรื่องหนักๆ
และมักปฏิเสธที่จะอยู่ข้างที่มีแววว่าจะแพ้เอาดื้อๆ
เมื่อยามมีข้อขัดแย้งกัน



คนเกิดปีมะแมเป็นคนช่างฝัน
แต่บ่างครั้งก็มองโลกในแง่ร้าย ลังเล กังวล
วิตกจริตมากไป คนเกิดปีนี้ค่อนข้างขี้เกียจ
ดังนั้นหากสบโอกาสก็พร้อมจะยอมแต่งงานกับคนร่ำรวย
เพื่อความสะดวกสบายของตนเอง
นอกจากชาวปีมะแมยังหมกมุ่นกับรูปลักษณ์ของตนเอง
ด้วยคิดว่ารูปลักษณ์ภายนอกส่งผลต่อ
ความมั่นคงทางจิตใจ เพราะฉะนั้นถ้าไม่มั่นใจว่าตัวเองดูดี
ชาวมะแมก็จะไม่ยอมออกจากบ้านไปไหนเด็ดขาด



เนื่องจากเป็นพวกไม่กล้าตัดสินใจเด็ดขาด
คนเกิดปีมะแมจึงชอบศึกษาเรื่องลี้ลับเพื่อตนเอง
จะได้รอบรู้เกี่ยวกับเรื่องที่ไม่มีใครรู้เหล่านั้น
(หาข้อมูลให้ทั่วว่างั้นเถอะ) นอกจากนั้นยังชอบ
อ่านหนังสือเรื่องโหราศาสตร์ และโชคชะตาราศี
จึงไม่น่าแปลกใจที่คุณจะพบหมอดูที่เกิดปีมะแมอยู่บ่อยๆ



คนเกิดปีนี้เป็นคนไม่มีระเบียบ
ดังนั้นจึงไม่เหมาะที่จะทำธุรกิจ
โดยควรหันมาเป็นช่างฝีมือ ศิลปิน หรือนักเขียน
อาชีพใดๆ ก็ตามที่ต้องใช้ความคิดสร้างสรรค์
และทักษะทางศิลปะ



คนเกิดปีมะแมเป็นคนโรแมนติก อ่อนไหว
อ่อนหวาน และเป็นที่รักของผู้อื่น
เมื่ออยู่ในความสัมพันธ์
คนเกิดปีนี้อาจจะเจ้ากี้เจ้าการและขี้เกียจไปบ้าง
 แต่เนื่องจากเป็นคนนุ่มนวล และช่างเอาใจ
จึงทำให้ใครๆ ก็ติดกับเสน่ห์ถอนตัวไม่ขึ้นอยู่เสมอ
คู่ที่เหมาะสมที่สุดคือคนเกิดปีกุน
รองลงมาคือปีมะเมียหรือมะโรง
ที่พอเข้ากันได้บ้างคือปีวอก มะเส็งหรือจอ
ปีต้องห้ามคือ ปีชวด ฉลู ระกา ขาล หรือมะแมด้วยกัน



บ้านเปี่ยมทรัพย์

เพื่อความสุขและความสำเร็จ บ้านของคนปีมะแม
ควรเป็นบ้านที่สะสมงานศิลปะ ไม่ว่าจะเป็น ภาพวาด
ภาพถ่าย ภาพวิวทิวทัศน์ งานหล่อ งานปั้น
งานแกะสลัก หนังสือ ซีดีเพลง ดีวีดีภาพยนตร์ ฯลฯ
ล้วนถูกโฉลกและนำโชคดีมาสู่คนปีมะแม
และถ้าผลงานศิลปะเหล่านั้น
เป็นฝีมือของเจ้าของบ้านด้วยแล้ว
จะยิ่งถูกโฉลกและโชคดีเพิ่มขึ้นอีกหลายเท่า



ความรัก

ใครที่เคยเห็นแพะเป็นสัตว์ที่เซื่อง
แต่เอามาเปรียบกับคนที่เกิดปีแพะไม่ได้หรอกนะ
เขาและเธอช่างเฮงเสียเหลือเกินในเรื่องความรัก
มีความโดดเด่นมากกว่าเรื่องงาน
และการเงินอย่างเหลือเชื่อ หนุ่มสาวที่เกิดปีนี้
พวกเขาต่างมีอารมณ์โรเเมนติก
สุนทรีย์ในเรื่องความรักเป็นอย่างยิ่ง
มีอารมณ์อย่างล้นเหลือ จึงไม่น่าแปลกใจ
ที่พวกเขามีความคิดไปไกลเป็นพิเศษ
เพราะเพียงเริ่มมีความรัก
เขาก็ฝันไปถึงสวรรค์ชั้นเจ็ดเลยทีเดียว
ชาวแพะรักใครชอบใครก็มักหลงใหลใฝ่ฝันเลยทีเดียว
ชอบพร่ำเพ้อละเมอหา ชนิดที่เรียกว่าคลั่งรัก
คนเกิดปีนี้พิสูจน์ได้ในสัจธรรมที่ว่าความรัก
ทำให้คนตาบอดได้ชัดเจน การที่ทุ่มเท
ความรักให้คนอื่นมากมายเช่นนี้ เวลาที่เขาผิดหวัง
คนปีแพะจึงต้องทรมานเป็นนานแสนนานกว่าจะหาย
ดูเหมือนหัวใจของคนเกิดปีแพะ จะเป็นหัวใจสะออน
เพราะแม้จะเจ็บปางตายจากความรัก
แต่เขาก็ไม่เคยเข็ดอะไรหรอก
พอรักใครก็จะทุ่มเทอีหรอบเก่า
จนอาจถูกหลอกซ้ำแล้วซ้ำเล่า คนที่เกิดปีนี้กว่าจะเจอคู่แท้
ก็ต้องใช้เวลานานพอควร จนหัวใจเริ่มชินนั่นแหละ
และเมื่อเจอคู่แท้แล้ว มักเป็นคู่ที่อุปถัมภ์ค้ำจุนกันดีนักแล

วันศุกร์ที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2553

วันพุธที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2553

ช่วยตามหาช้านที...
















ฉันเฝ้าถามตัวเองเสมอ..
เหนื่อยไหม? กับการวิ่งตามหาบางอย่าง
อย่างไม่มีจุดหมาย...วิ่งไป แล้วไม่รู้ว่าตัวเองจะพบไหม
กับสิ่งที่ตามหาตลอดมา...
รู้สึกราวกับว่า ยิ่งฉันวิ่งเข้าหา
มันกลับห่างออกไปเสมอ ยืนมือคว้าเท่าไหร่
ได้เพียงอากาศ...กับความว่างเปล่า
จบด้วยคราบน้ำตา...
จนกระทั่งตอนนี้ ฉันเหนื่อยเหลือเกิน
เหนื่อยจนวิ่งต่อไม่ไม่ไหวแล้ว...
พอเถอะ ทาริกา หยุดวิ่ง

...พักร่างกาย พักจิตใจ...
แล้วกลับมาเดิน เดินอย่างช้าๆ
มองดูสิ่งที่เราละเลยและมองข้ามไป
สองข้างทาง เต็มไปด้วยต้นไม้น้อยใหญ่
ดอกไม้สีสวยนานาพันธุ์
ฝูงนก ผีเสื้อ คือสิ่งที่สวยงาม
ดื่มด่ำความสุขกับสิ่งที่ธรรมชาติมอบให้

ฉันหยุดอยู่ตรงนี้...
รอ... สิ่งที่ฉันเฝ้าตามหา
รอ... ให้มันวิ่งมาหาฉันบ้าง

ฉันไม่รู้ว่าการรอคอยครั้งนี้จะสมหวังหรือจะผิดหวัง
แต่ฉันก็เตือนตัวเองอยู่เสมอ...
ความสมหวังมาพร้อมกับความผิดหวัง

ฉันไม่สนความผิดหวังหรอก
เพราะ...อย่างน้อย ฉันก็ได้รู้ว่า ใครคนนั้น
เขา ตามหาฉัน ถึงจะแลกด้วยความเจ็บปวด
ฉันก็ยอม...

ฉันจะลองเชื่อในพรหมลิขิตสักครั้ง...
คนที่ใช่ มันก็ใช่ คนที่ไม่ใช่ เดี๋ยวก็คงเลิกลากันไป...

......

วันอังคารที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2553

ความรัก พูดกันไม่จบไม่สิ้น..

เพราะรักในแบบของใคร...
ก็เป็นแบบของมันไม่มีแบบแผนตายตัว

อย่าฝืนใจรัก ถ้ามันไม่ใช่ ไม่มีประโยชน์อะไร
ที่จะคบใครสักคนเพียงเพราะ อยากจะมีใครสักคน

อย่าชิงสุกก่อนห่าม เพราะผู้ชายที่ไม่รู้จักอดทนอดกลั้น
เพื่อถนอมหญิงที่รักแสดงว่าเขาไม่ได้รักคุณหรอก
เค้ารักตัวเองมากกว่า....

อย่าเปลี่ยนตัวเองเพียงเพื่อให้เขามารัก เพราะจะทำได้ไม่นาน
วันนึงคุณจะรู้สึกเหนื่อยเพราะความรัก ที่ไม่เป็นตัวของตัวเอง

อย่าหลงในรสชาติของความรัก
เสียจนลืมชีวิตประจำวันของตัวเอง
 หรือสูญเสียความเป็นส่วนตัว

คนที่พร้อมจะอยู่กับคุณ...
โดยที่คุณไม่ต้องเปลี่ยนแปลงอะไรในชีวิตเลย

คนที่พร้อมจะเดินหน้าเมื่อคุณเดินหน้า

คนที่พร้อมจะถอยหลังไปกับคุณ

คนที่ไม่ยอมให้คุณเดินตามหลัง ขอเพียงเดินเคียงข้างหรือนำหน้า

คนที่ไม่บังคับให้คุณ ทำอะไรในแบบที่คุณไม่ชอบ

คนที่ไว้ใจ ให้อภัย ให้โอกาส ซื่อสัตย์ และให้เกียรติ คุณ

...นั่นแหล่ะ คือคนที่รักคุณจริง.....

จงถนอมคนเหล่านี้ไว้ อย่าปล่อยให้เขาไปจากคุณ..

เพราะคุณจะเสียใจหากเขาเปลี่ยนไปหยิบยื่นความโชคดี

ที่ควรจะเป็นของคุณไปให้คนอื่น

คนที่รักคนที่เปลือกนอกมีอยู่เยอะเหลือเกิน.

ชีวิตคนคนนึงจะมีคนที่รักคุณจริงผ่านมาสักกี่คน

ใครที่บอกว่ารักคุณ แล้วพยายามจะเปลี่ยนคุณ
ดึงคุณให้เดินตามทางของเขา

เขาไม่ได้รักคุณจริงหรอก...เขารักตัวเอง

จงเชื่อในพรหมลิขิต

จงเชื่อในเหตุการณ์ที่นำพาความรักมาให้

จงเชื่อว่าในโลกนี้ไม่มีเส้นขนาน

อย่าบอกว่าไม่รัก ถ้าไม่สามารถสบตาเขาอย่างบริสุทธิ์ใจได้

อย่าบอกว่ารัก ถ้าคุณไม่รู้สึกวูบวาบเวลาอยู่ใกล้ๆ

อย่าบอกว่าไม่คิดถึง ถ้า หัวใจไม่อาจลืม

อย่าบอกว่าคิดถึง ถ้า เพิ่งจากกันไม่ถึง 1 นาที

อย่าทิ้งหัวใจของคุณไว้กับอดีต

อย่าคิดว่าอดีตไม่มีวันหวนคืน

อย่าคิดว่าไม่มีพรุ่งนี้

อย่าลืมบทเรียนของเมื่อวาน

ทุกชีวิตยังมีความหวังอยู่เสมอ

จงปล่อยให้ชีวิตดำเนินต่อไป...
วันนึงถ้าชีวิตหวนคืนมาสู่ทางสายเก่าที่เคยทำให้

คุณมีความสุขระหว่างเดินทางในแต่ละก้าว...
จงอย่าเดินเลี่ยงมันไปอีก

เพราะน้อยนักที่ถนนสายเดิมยังคงสภาพเดิม...
เพื่อรอให้คุณเดินย้อนกลับมา..

ลองเดินต่อไปสิ..
บางทีคุณอาจจะเจอจุดหมายที่คุณค้นหามาตลอดชีวิต

ในเส้นทางที่คุณเคยเดินเลี่ยงมันไปก็ได้...

This is the truth of life....

Don't let someone become a priority in your life,
when you are just an option in their life...

Relationships work best when they are balanced.















Never explain yourself to any one.

Because the person who likes you doesn't need it,
and the person who dislikes you won't believe it.





 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
When you keep saying are busy,
then you are never free.
 
When you keep saying you have no time,
then you will never have time.
 
When you keep saying that you will do it tomorrow,
then your tomorrow will never come.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
When we wake up in the morning,
we have two simple choices.
 
Go back to sleep and dream,
or wake up and chase those dreams.
 
Choice is your...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
We make them cry who care for us.
We cry for those who never care for us.
And we care for those who will never cry for us.
 
This is the truth of life, its strange but true.
Once you realise this, its never too late to change.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Don't make promise when you are in joy.
Don't reply when you are sad.
Don't take decision when you are angry.
 
Think twice...,Act Wise.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Time is like a river.
You cannot touch the same water twice,
because the flow that has passed will never pass again.
 
Enjoy every moment of life...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

..............................................................................

วันจันทร์ที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2553

14 อาการแอบรัก

1.อยากเห็นหน้าไม่งั้นบ้าตาย

2.คิดถึง…ตั้งแต่ตี่นนอน..จนถึงเข้านอน..
หรือไม่ก็ฝันมันซะเลย ไม่เว้นแม้แต่เข้าห้องน้ำ

3.เห็นหน้าเขาคนนั้นทีไร
หัวใจก็เต้นโครมครามโดยไม่มีเหตุผล

4.แอบมองเขาทั้งระยะใกล้และระยะไกล
ไม่ให้เขารู้ตัว ไม่กล้าสบตา เดี๋ยวเขารุ้

5.เกาะติดสถานการณ์ เห็นเขาอยู่ไหน
พยายามพาตัวเข้าไปใกล้ๆ

6.อยากรู้จัก อยากพูดคุย อยากได้ยินเสียง อยากยิ้มให้

7.โรแมนติกขึ้นมาหน้าตาเฉย มีการพับดาวใส่ขวด
เขียนกลอน เพ้อรำพึงรำพัน

8.เห็นเขาเดินกับใคร คุยกับใคร
หัวใจปั่นป่วนจวนจะระเบิด

9.หวั่นไหวไปกับเสียงเพลง และมิวสิควีดีโอ
แอบยิ้มหวานคนเดียว

10.ห่วงใยความสวยของตัวเอง
อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

11.สืบเสาะแสวงหาข้อมูลส่วนตัวของเขา
เกิดวันไหน เรียนห้องอะไร บ้านอยู่ไหน
เบอร์โทรอะไร หาให้วุ่น

12.อยากรู้ว่าเขาชอบอะไร
ดูหนังฟังเพลงแบบไหน อะไรนะที่เป็นของโปรด

13.เริ่มคิดหนักว่าเขามีใครเป็นหวานใจรึยัง
แล้วอย่างเราเนี่ยเสป็คเขารึเปล่า เริ่มจินตนาการต่างๆนานา

14.เริ่มบนบานศาลกล่าว ผ่านดวงดาว ลมหนาว
ดวงจันทร์ ยันดวงอาทิตย์ ช่วยให้สมหวังทีเท๊อะ

หากคุณมีอาการเหล่านี้เพียง5ข้อ ก็ให้รู้ตัวไว้นะว่า
คุณน่ะ แอบชอบเค้าเต็มเปาแล้วหละ
(แอบรักใคร ก็บอกเค้าให้รู้ตัวนะคะ บางที อาจจะใจตรงกันอยู่ก็ได้)

วันอาทิตย์ที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2553

Pattaya

ณ วันที่ 29 พฤษภาคม 2553
ได้มีโอกาสไปเที่ยวพัทยากับเพื่อน
ออกจาก กทม ประมาณ 4 โมงครึ่ง
ถึงพัทยาประมาณ 6 โมง
ไปจอด รถที่เซ็นทรัลพัทยา
แล้วเดินมาที่หาด...นั่งและสั่งกับข้าวมากิน

 




























































อาหารที่สั่งมาทาน มียำทะเล ปลาหมึกย่าง กุ้งแช่น้ำปลา













































กินเสร็จก็เดินไป walking
ซื้อไอศครีมกินที่ Mc

















































ซื้อเหล้าซื้อเบียร์กินที่ 7-11


















จากนั้นเดินไปสะพานปลา...





























จากนั้นก็เดินกลับ แล้วเเวะเล่นน้ำทะเล























































พอเมาได้ทีแระ ก็ เดินกลับเจ้าคร่า
ไปเอารถที่เซ็นทรัลพัทยา
เพื่อที่จะได้กลับ กทม





































ออกจากพัทยา เที่ยงคืนครึ่ง เมาทุกคน ยกเว้น
คุณธนัญยศ 555 เพราะฮี ต้องขับรถน่ะ
ถึง กทม ตีสอง เเวะกินก๋วยเตี๋ยว ข้าวมันไก่ ร้านนายดำ
แล้วกลับมานอนที่คอนโดพี่ยศ
กว่าจาได้นอนก็ตีสี่เกือบตีสี่ครึ่งง่ะ
นอนหลับฝานดี 5555